หัวใจของพ่อคนหนึ่ง ผู้เคยเฝ้ามองดูลูกสาวตัวน้อยเติบโตขึ้นในทุก ๆ วัน ชื่นชมความสำเร็จของเธอ และได้เห็นกับตาว่าเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ เมื่อวานนี้ กลายเป็นสตรีชั้นสูงผู้ทรงคุณค่า ผู้เป็นที่รักยิ่งของครอบครัวและปวงชนชาวไทย ไม่มีตำแหน่งใดในโลกนี้จะเยียวยาความเจ็บปวดจากการสูญเสียคนที่รักได้ ไม่มีเกียรติยศหรืออำนาจใดจะแทนที่สายสัมพันธ์ที่สั่งสมมานานนับสิบปีได้ และบางที อาจไม่มีถ้อยคำใดจะบรรยายความว่างเปล่าที่หลงเหลือในหัวใจของพ่อคนหนึ่งได้อย่างแท้จริง เพราะไม่ว่าเขาจะทรงเป็นพระมหากษัตริย์เพียงใด หรือภาระอันหนักหนาในพระราชภารกิจจะมากเพียงไหน เมื่อเผชิญหน้ากับความโศกเศร้าเช่นนี้ พระองค์ก็เป็นเพียง “พ่อ” คนหนึ่งเท่านั้น และด้วยเหตุนี้เอง เมื่อต้องเห็นสีพระพักตร์ที่เปี่ยมด้วยความกังวลในวันนั้น ผู้คนจำนวนมากจึงรู้สึกถึงบาดแผลเดียวกันในหัวใจ เพราะสุดท้ายแล้ว ภายใต้ฉลองพระองค์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ และเกียรติยศทั้งปวง สิ่งที่สำคัญมิใช่อำนาจหรือฐานันดรศักดิ์ใด ๆ หากคือความรักของพ่อ — ความรักที่ไม่มีตำแหน่งใดในโลกนี้จะสูงส่งไปกว่าคำว่า “พ่อ” ได้เลย
